Johan

Nederlandse bands hoogtepunten op dag 2 Pinkpop

LANDGRAAF - Het is de ‘dag na Bruce Springsteen’ en als eerste band betreedt, om één uur ’s middags, De Staat uit Nijmegen het podium. Geestig staaltje Hollandse bluf van frontman Torre Florim: ‘We willen Bruce Springsteen bedanken voor het geweldige voorprogramma.’
Kyteman verzorgde een van de hoogtepunten van de dag (ANP)

Dit is het verslag van de tweede dag van Pinkpop 2009.
Meer lezen over Pinkpop en andere zomerfestivals? Klik hier.

Pinkpop is de laatste jaren niet bepaald het beloofde land voor jonge Nederlandse bands. Het is een mooie Pinkpop-traditie dat de winnaar van de provinciale bandjescompetitie van Limburg (dit jaar Kings Of The Day) de aftrap op de openingsdag mag verrichten, maar verder stonden aanvankelijk maar vijf Nederlandse artiesten op het affiche, onder wie twee veteranen (Anouk, Rowwen Hèze, De Jeugd van Tegenwoordig, Kyteman’s Hiphop Orchestra en De Staat). Daar kwam op het laatste moment Krezip nog bij, omdat Depeche Mode moest afhaken en bands als Oasis en The Prodigy niet konden invallen.

Weinig gezond chauvinisme
Zeven Nederlandse bands op een programma van veertig acts. Het is op Pinkpop voldoende voor de meest Nederlandse editie van de laatste tijd (in 2006 waren er vijf Nederlandse acts, in 2007 zes en in 2008 vier), maar in de meeste landen houden popfestivals er wat meer gezond chauvinisme op na.

Komt nog bij dat Pinkpop er, waar het het uitnodigen van Nederlandse bands betreft, ook nog een conservatief beleid op nahoudt. Om een mooie, prominente plek op het hoofdpodium te krijgen, moet je Anouk heten (die heeft er een abonnement op), en als je tot de oude garde hoort, krijg je ook een mooi plekje als je niet eens recentelijk een album maakte (Rowwen Hèze) of eigenlijk al uit elkaar was gegaan (Krezip), maar jonge, ‘hotte’ Nederlandse acts moeten het eigenlijk altijd met een bescheiden plek in het schema doen.

Op het affiche van Pinkpop 2009 staan maar twee Nederlandse bands uit de categorie ‘jong en hot’: De Staat en Kyteman. Allebei brachten ze dit jaar een bejubeld debuut uit en werden ze verwelkomd als ware live-sensaties. Allebei maakten ze die reputatie op Pinkpop waar.

De Staat en Kyteman
Heel jammer dus dat juist die twee optredens op zondag, om kwart over drie, al achter de rug waren. Waarom mag een omhooggevallen London Calling-bandje als White Lies wel ’s avonds spelen en De Staat niet? Waarom mag het Australische Pendulum als afsluiter van het tentpodium een uur vullen met zo ongeveer alles wat popmuziek lelijk kan maken, terwijl Kyteman het publiek euforisch de nacht in had kunnen sturen?

En waar was Johan eigenlijk? Koperen jubileum, theatertournee achter de rug en recentelijk weer een juweel van een studioalbum uitgebracht. Had daar niet een nikserige, lauwe act als James Morrison of Milow voor mogen wijken?

Hoogtepunten van de dag
Op zondag, te vroeg op de dag, waren de enige twee Nederlandse nieuwkomers op het Pinkpop-affiche twee van de hoogtepunten van de dag. De Staat rockte strak, hoekig, weerbarstig en energiek. Bijzondere band, die gelukkig bejubeld werd door een volle weide.

Kytemans veelkoppige hiphoporkest zette niet veel later het tentpodium op zijn kop zoals nog geen artiest dat had gedaan: wat een kolkende, virtuoze voorstelling met Franstalige rap, flarden reggae, funk, hiphop en wat al niet. Tot ver buiten de tent was het feest.

Madness
De prettigste verrassing van de dag kwam echter voor rekening van Madness, de nutty boys van weleer, die terug zijn met een bijzonder sterk album (The Liberty Of Norton Folgate) en de beste liedjes van die tamelijk serieuze plaat volkomen geloofwaardig wisten in te bedden in één van de leukste greatest hits-shows uit de Pinkpop-historie: One Step Beyond, Embarrassment, Baggy Trousers, de hele rataplan kwam langs, en de meute maar skanken en springen in de zon.

Zelfs dát hoogtepunt had trouwens een Nederlands tintje, volgens frontman Suggs, die, wijzend op toetsenman Mike Barson, uitriep: ‘Hij is Nederlander! Hij woont in Amsterdam!’

Dat laatste is waar; het eerste natuurlijk niet. Maar oké: als Suggs het zo graag wil, eigenen we ons toch ook gewoon Madness toe? Dan kunnen we toch maar mooi beweren dat ‘we’, ondanks alles, de drie leukste bands van de Pinkpop-zondag leverden.

Van onze medewerker Menno Pot
Gepubliceerd op 01 juni 2009 11:13, bijgewerkt op 1 juni 2009 11:20