Johan

Jacob, Jeroen en Duijf werken de komende twee weken mee aan de  plaat van een nieuw lid van de Excelsior-familie, Tim Knol. De sympathieke jongeling uit Hoorn wordt bij het maken van zijn debuutalbum verder bijgestaan door coryfeeën Anne Soldaat en Reyer Zwart. De opnamen vinden plaats in Haagenaars’ studio te Weesp en de plaat zal na de zomer uitkomen.

Het hele jaar zal Tim het voorprogramma verzorgen bij de clubshows van Johan.

Verder gaat hij op zijn site een dagboek bijhouden van de opnamen, en hij Twittert.

De indiepopband Johan behoort tot het beste was Nederland in dit genre te bieden heeft. Het vierde album, simpel getiteld ‘4′, staat weer vol met typische Johan-liedjes. Op ‘4′ is de misleidend melancholische vrolijkheid terug te vinden met hier en daar een uitspatting naar wat zwaarder aangezette rammelrock zoals openingsnummer In The Park. In tegenstelling tot de eerdere albums is ‘4′ een duidelijk groepsproject geworden. De groep met als middelpunt zanger Jacob de Greeuw heeft zijn definitieve bandbezetting gevonden na turbulente wisselingen in het verleden. Deze rust is duidelijk terug te horen, want de plaat staat vol met sfeervolle ideeën. Zoals het prachtige ‘Comes A Time’, het warme liefdesliedje ‘Together Now’ of het wanhopige ‘Alone Again’. Op ‘4′ zetten de mannen een belangrijke stap voorwaarts. hoewel de groep voornamelijk ‘herfstplaten’ maakte, klinkt ‘4′ als een album die hoort bij een zinderende zomer. (AvL)

Veel gestroomlijnder moest Johan niet worden; de vorige cd, THX (2006) was mooi, maar neigde soms richting zoetsappig. Misschien is het omdat opvolger 4 sneller gemaakt werd, in ieder geval legt Johan nu een ander accent: van instrumentaties die als een strakke handschoen om de stem van Jacco de Greeuw pasten, naar een begeleiding die meer weerwoord biedt.
Opener In The Park is een opruiend deuntje met mooi massieve rafelgitaar die in de refreinen wordt vervangen door een lieftalliger exemplaar. Het nummer erna bindt in: dromerig verkent de band de mogelijkheden van langsscherende strijkers en een beklemmend refrein. Gitarist Maarten Kooijman schreef en zingt The Receiving End dat opvalt door de gedreven zang. 4 klinkt als een overgangsplaat waarop Johan de eigen mogelijkheden verkent. Dat maakt 4 een beetje stuurloos maar ook verrassend. Juist doordat Johan zoveel kanten op kan

Hester Carvalho, 29-5-09

za 06 juni: Amsterdam - Artis ZOOmeravond
do 11 juni: 3fm Giel Beelen, ochtend
za 13 juni: Amersfoort - Torenpop (middag)
za 13 juni: Groningen - Nacht van Kunst en Wetenschap (Groninger Museum) (avond)
zo 14 juni: Terschelling - Braskoer
ma 15 juni: Terschelling - Kooy (akoestisch, middag)
wo 17 juni: Terschelling - Kooy (elektrisch, avond)
za 20 juni: Terschelling - WYB
zo 21 juni: Hoorn - Hoornse Feesten
za 11 juli: Andijk - Dijkpop
zo 12 juli: Amsterdam - Vondelpark
di 21 juli: Vlieland - Stortemelk
vr 24 juli: Nijmegen - De Affaire (14.45 uur)
za 01 aug: Scheveningen - Schollenpop
zo 02 aug: Alkmaar - De Veste (akoestisch open air) (middag)
do 03 sep: Delft - Speakers
za 05 sep: Vlieland - The Great White Open
vr 11 sep: Breda - Mezz
za 19 sep: Uden - De Pul
do 24 sep: Arnhem - Luxor Live
vr 25 sep: Zwolle - Hedon
za 26 sep: Venlo - Perron55
vr 02 okt: Apeldoorn - Gigant
za 03 okt: Hoorn - Manifesto
vr 09 okt: Amsterdam - Paradiso
zo 11 okt: Amen - De Amer
za 17 okt: Leeuwarden - Poppodium Romein
vr 23 okt: Utrecht - Tivoli
do 29 okt: Den Haag - Paard van Troje
vr 30 okt: Groningen - Oosterpoort
za 31 okt: Haarlem - Patronaat
vr 04 dec: Sittard - Fenix
vr 11 dec: Zaandam - De Kade
za 12 dec: Leiden - LVC
vr 18 dec: Hengelo - Metropool
za 19 dec: Amersfoort - De Kelder

‘Eric Corton bespreekt 4, het nieuwe, vierde album van de Nederlandse band Johan. In een top-honderd van beste albums ooit in Nederland gemaakt, opgesteld door het poptijdschrift OOR, stond Johan vorig jaar met alle drie, tot dan toe verschenen cd’s: Pergola op 4, Johan op 45 en THX JHN op 63.’

Het optreden dat JHN onlangs deed voor 3voor12 Live staat online. Mooie beelden!

Het beeld van Johan als het vehikel van kluizenaar Jacco de Greeuw, die uit zijn lijden prachtige liedjes weet te destilleren en daar eens in de vijf jaar mee naar buiten treedt, is bekend. Op het vierde album van de Amsterdamse band wordt echter met dat beeld gebroken. In plaats van de gebruikelijke vijf jaar, liet Four slechts tweeenhalf jaar op zich wachten. De plaat is ook duidelijker dan voorheen een echte bandplaat, een album van Johan in plaats van Jacco-met-band. Read the rest of this entry »

Sommige bands nemen graag de tijd voor een album. Johan is zo’n band. Om de vijf jaar poepen ze er weer eens eentje uit. Dat er na drie jaar na THX JHN een nieuwe plaat ligt, is dus snel. Is hun vierde album, zuinig getiteld 4, een tussendoortje? Kan heel verfrissend zijn, zo’n quick and dirty opgenomen plaat die barst van de inspiratie. Zo klinkt 4 niet. Althans, niet in elkaar geflanst dan. De losse eindjes zijn zorgvuldig aan elkaar geknoopt tot een strak gearrangeerd, gelaagd geheel. Wel is 4 geinspireerd en energiek. Veel gitaarbandjes staren graag pseudo-artistiekerig naar hun navel, wat ook Johan gezien de psychische problemen van zanger en gitarist Jacob de Greeuw zomaar had kunnen gebeuren. Donkere kanten heeft 4 zeker. Maar bij Johan is het motto ‘geen gelul maar rocken’. Een gezonde instelling. Velen wisten het al: Johan is misschien wel de beste gitaarband van Nederland.

07052009
4 is zelfs on-Nederlands goed.

Vierde cd past naadloos bij het oeuvre tot nu toe. De teller staat nu op 46 sublieme popliedjes van een van Nederlandse lekkerste bandjes.
door Theo Hakkert
Genoemd naar een Bob Dylan-liedje en gespecialiseerd in liedjes in de traditie van Beatles, dat is Johan.
De band van Jacob (voorheen Jacco) de Greeuw heeft keruig op de beloofde dag, 4 mei, het vierde album af. Het draagt de eenvoudige titel 4. De vorige uitgave was een box met het werk tot dan toe, bestaande uit 36 liedjes. Met deze tien is het totaal 46. Doet denken aan hoe Mozart’s werken worden geteld. Geen gekke vergelijking, want alles aan Johan is klassiek. Popsongs zoals ze een halve eeuw moeten worden geschreven en gespeeld. Met melodieën en refreinen. Met intro’s en solo’s.
Toch moeten we niet in de vergelijking met Beatles blijven hangen. Ik vind dat op deze nieuwe plaat qua geluid meer dan ooit het accent ligt op een latere periode in de Engelse pop, namelijk die van eind jaren zeventig, toen de punk was uitgeraasd en zelfs de scherpste kant van new wave er af was. De tijd van Teardrop Explodes en het Schotse Orange Juice.
Johan sprankelt als vanouds. Brede gitaren, melodieën zo zoet alsof je voortanden even aan marsepein raken en mooie samenzang. De plaat eindigt met een liedje van liefst 6.19 minuten. Van De Greeuw zelf (er staan ook twee songs op Maarten Kooijman en een van Diets Dijkstra). Het ontvouwt zich als een zwevende passiebloem.
Mooi.

Regelmaat is er om op gegeven moment overboord te gooien. Dus duurt het eindelijk eens géén vijf jaar voordat er weer een nieuw Johan-album verschijnt. Slechts een kleine drie jaar na de zoals onderhand gebruikelijk bejubelde voorganger TNX JHN is daar de vierde Johan-plaat met de titel 4. Gelukkig heeft Johan-frontman Jacco de Greeuw zich met de drie voorgangers wel zo bewezen als liedjesschrijver, dat je er automatisch vanuit kunt gaan dat de nieuwe nummers meer tot de verbeelding spreken dan de albumtitel. Read the rest of this entry »